χωρίο 25 / Άνοιξη

Περιμένεις – καθημερινά κάτι.

Ένα λεωφορείο,

ένα τηλέφωνο,

μία λέξη.

Περιμένεις – την άνοιξη.

Ελπίζεις – πως ζήσαν αυτοί καλά,

κι εμείς καλύτερα.

Κοιτάζεις – μήπως φανεί.

Μάταια.

Το λεωφορείο θ’ αργήσει,

Σχεδόν το ΄χασες.

Το τηλέφωνο δεν θα χτυπήσει

κι η λέξη που ακούς δεν είναι αυτή που ποθείς.

Κι η άνοιξη θα έρθει,

μα όσο περιμένεις

δεν πρόκειται να την δεις.

©Αιμιλία Κάλτση